Ζωές κομμένες στα δύο – Το σκεπτικό

Με την αφορμή της συμπλήρωσης 100 χρόνων από την άφιξη και την ενσωμάτωση των ελληνικών πληθυσμών στην Ελλάδα μετά την Μικρασιατική Καταστροφή του 1922, δίνεται η ευκαιρία να υπάρξει γόνιμος αναστοχασμός των προκλήσεων και των επιδράσεων της μετακίνησης πληθυσμών.
Έτσι ένα επίκαιρο ζήτημα, αυτό της αυξημένης κινητικότητας πληθυσμών, μπορεί να προσεγγιστεί από την σκοπιά της θεμελιώδους εμπειρίας ενσωμάτωσης πληθυσμών που διαθέτει η χώρα μας εξ αιτίας της Μικρασιατικής Καταστροφής.

Οι συνθήκες αυτές επιβάλλουν σε κράτη και κοινωνίες να αντιμετωπίσουν τις προσκλήσεις και τις δυσκολίες της ενσωμάτωσης των νεοεισερχόμενων πληθυσμών, αλλά ταυτόχρονα να έλθουν σε επαφή με νέες πολιτιστικές συνήθειες και εμπειρίες. Η επαφή αυτή οδηγεί σε πολιτιστική ανταλλαγή και αλληλεπίδραση, ιδανικό παράδειγμα αποτελεί η επίδραση των Μικρασιατών που συντέλεσε ως γενεσιουργός δύναμη στην ανάπτυξη του ρεμπέτικου τραγουδιού.

Οι τραγικές συνέπειες της προσφυγιάς, το τραύμα του ξεριζωμού και ο αγώνας για επιβίωση και προκοπή στις νέες συνθήκες αποτελούν το αντικείμενο της παρούσας πρότασης με τίτλο “Ζωές κομμένες στα δύο”.

Η προσέγγιση των γεγονότων, της εμπειρίας και της μνήμης των ανθρώπων που βιώνουν τον εκπατρισμό, και του αγώνα τους να επιβιώσουν και να ξαναφτιάξουν την ζωή τους υπό τις νέες συνθήκες, όπως στην περίπτωση των Μικρασιατών, αγώνας που πολλές φορές αφορά και την επόμενη γενιά, προσεγγίζονται με τρεις διαφορετικές δράσεις που σκοπούν στην διάσωση της μνήμης αυτής, στον εμπλουτισμό της γνώσης πάνω σε αυτήν και στην μεταλαμπάδευση της στο ευρύτερο κοινό μέσω διαδραστικών διαδικασιών.

Οι τρεις δράσεις είναι οι εξής:

  1. Δημιουργία κόμικ με τίτλο “Ζωές κομμένες στα δύο”.
  2. Εκδηλώσεις λόγου σε τρείς πόλεις Κηφισιά, Ρέθυμνο και Θεσσαλονίκη, την ευθύνη των εισηγήσεων θα έχει ο έγκριτος ιστορικός του μικρασιατικού και ποντιακού ελληνισμού Βλάσης Αγτζίδης. Σημαντικός παράγων η αρωγή των κατά τόπους φορέων που έχουν ως μέλημά τους την διατήρηση της προσφυγικής μνήμης ή της ιστορικής μνήμης ευρύτερα και θα συντελέσουν στο να γνωστοποιηθούν οι εκδηλώσεις στο ευρύτερο κοινό.
  3. Εκτεταμένη χρήση των διαδικτυακών μέσων (social media, website κλπ.) ώστε να υπάρξει αυξημένη διάδραση με το κοινό και διάχυση των αποτελεσμάτων των δράσεων.

Leave a Reply

Your email address will not be published.